Kuantum Fiziği ve Ölümden Sonra Bilinç

İnsanlığın en karmaşık iki konusu, ölüm ve kuantum fiziği…Peki bu ikili bir araya gelebilir mi? Bazı fizikçilere göre cevap evet. Aslında atom altı dünyayla ilgilenen bu bilim dalı, gerçeklik algımızı biraz daha sarsıyor, üstelik bizi daha da meraklandırarak.

Beynimizdeki Kuantum Fiziği Motoru: Mikrotübüller

Beynimizin biyolojik bir bilgisayar olduğunu düşünebiliriz peki ya fazlasını… İşte Nobel ödüllü Roger Penrose ve anestezist Stuart Hameroff, tam da bunu savunuyor. Onların Orch-OR teorisine göre, beynimizdeki mikrotübüller aslında birer kuantum işlemcisi gibi çalışıyor. Yani ölüm anında bu sistemdeki bilgiler yok olmuyor, bir enerji formu olarak evrene geri dönüyor. Bu bakış açısı, kuantum fiziği kurallarına göre bilincin ölümsüz olabileceği ihtimalini ufak ufak bize fısıldıyor. Mikrotübüller dediğimiz yapılar ne diye sorarsanız; hücre iskeletini ayakta tutan, protein yapılı minik ama çok kritik tüpçükler olarak düşünebiliriz.

Ancak, bu denli sıradışı bilimsel bir iddiia, tabii ki eleştirilerin sert kayalarına çarpıyor. Fizikçi Max Tegmark ve birçok nörobilimci, bu fikre oldukça şüpheyle bakıyor. Onlara göre beyin, kuantum etkilerinin korunması için fazlasıyla “sıcak, ıslak ve gürültülü” bir yer. Kuantum fiziği laboratuvarlarında elde edilen hassas verilerin, insan beyninde saniyelerce bozulmadan kalabilmesi (dekoherans süreci) şimdilik pek mümkün görünmüyor.

Lanza ve Biyosentrizm ile Kuantum Fiziği Penceresi

Robert Lanza ise konuya daha radikal bir açı ile bakıyor ve yaşamın evreni yarattığını söylüyor. Lanza’ya göre uzay ve zaman, sadece zihnimizin dünyayı anlamak için uydurduğu araçlardan ibaret. Nitekim, kuantum fiziği içindeki meşhur “gözlemci etkisi” de bu bakışa destek oluyor. Gözlemci etkisi, bir parçacığın ancak bir zihin tarafından algılandığında net bir hal alması durumuna denir. Bu durumda Lanza’ya göre ölüm, aslında yok oluş değil, sadece bir algı değişimi olarak kalıyor.

Tabii ki bu felsefi yaklaşım, geleneksel fizikçiler arasında büyük bir tartışma yaratıyor. Eleştirmenlerin en büyük kozu ise, bu teorinin laboratuvar ortamında test edilemez olması. Kuantum fiziği denklemlerini alıp doğrudan ruhsal bir boyuta bağlamak, bazı çevreler tarafından “bilimsel kanıt” yerine “felsefi bir yorum” olarak görülüyor. Denklemlerin atom altı dünyadan çıkıp insan hayatına bu kadar kolay uyarlanabilmesi, akademik dünyada hala bir soru işareti.

Ebedi bir arayış: Kuantum fiziği

Sonuç olarak bilincin gizemi hala tam olarak aydınlanmış değil. Fakat kuantum fiziği bize şunu öğretti ki madde dediğimiz şey aslında göründüğü kadar katı ve kesin değil. Belki de bir gün deneyler, bilincin evrenin dokusuna işlenmiş sonsuz bir enerji olduğunu gerçekten ispatlar. O güne kadar bu iddialar, bilimin en heyecan verici ve gizemli sınır bölgelerinden biri olmaya devam edecek. kuantum fiziği dünyasında yeni keşifler yapıldıkça, belki de ölümden sonraki hayatın kodlarını çözmeye bir adım daha yaklaşacağız. Şüphesiz ki kuantum fiziği bizi daha çok şaşırtacak.

Okumaya vaktiniz var ise size üzecek bir yazımız var; Elektron Bulutu: Sevgiline Dokunabildiğini mi Sanıyorsun